Naarmate het comfort afnam, nam de gezelligheid in de groep toe. Hoewel de anarchistische levensstijl van in het onderwijs actieve medemensen mij dus niet altijd bekoort, is de humor en het absoluut jezelf kunnen zijn (zij dus in al hun eigenwijsheid óók) een zegen in onze groep. We lachen vanaf het eerste ochtend licht (in de woestijn is dat bij zonsopgang om half 7) tot in de late avond. We plagen elkaar en strijden onbewust om wie het meest ad rem is.
Onze gids Sari beleeft veel lol aan ons en ontboezemde gisteren avond dat hij niet het gevoel heeft te werken. I bet he says that to all the groups! Feit blijft dat we gewoon geboft hebben met onze reisgenoten.
In de woestijn was het zeer primitief kamperen. Gewoon op een dun bedje in het zand. We kregen bedoeïenenmaaltijden, die voornamelijk bestaan uit rijst, yufka brood en kip. Met 6 maaltijden in de woestijn wilde dat wel eens gaan vervelen, maar we hadden er eigenlijk ook grote lol om. Eenmaal in Aswan, toen we als lunch pizza’s konden bestellen vanuit de minivan waarin we rondreizen, bestelden we pizza’s met kip en extra rijst. En in Luxor durfden we daarom ook de MacAsia niet aan, te bang dat deze uit een wrap van yufka brood, kip en rijst zou bestaan. We namen we wel een double quarterpounder (een zogezegde halfpounder dus) en dronken die weg met een literbeker cola.
Geplaatst door: |