We waren er al 2 jaar geleden, maar dan in de vorm van een excursie van één dag: Caïro. Daarna wist ik één ding zeker: ik zou terug komen. Wat is dan zo bijzonder aan Caïro? Het is een metropool van een totaal andere orde dan alle andere grote steden die ik heb gezien. Het Midden-Oosten straalt ervan af en toch is het een elegante, tikkie mondaine stad; althans aan de oevers van de Nijl dan.
De piramides en de sfinx zijn uiteraard indrukwekkend, maar niet de belangrijkste reden van mijn Schwarzenegger-belofte; nee het bruisende en tegelijkertijd zo duidelijk lijden van de stad, gebukt gaand onder stof, smog en armoe, intrigeren me.
In het vliegtuig naast me zat een lieve dame die vanuit Parijs via Amsterdam op weg was naar huis. Ze woont pal tegenover de piramides, vertelde ze mij (en ik maar denken dat mijn uitzicht bijzonder is) en vroeg me naar mijn bestemming. Ik zal haar onverhulde blik op mijn tot bijna wit geblondeerde haren nooit vergeten, waarna ze vroeg: ‘Are you fully aware of the fact that it is 40 degrees C in the shade at this time of year? Ja, dat was ik wel, verzekerde ik haar, waarna haar blik nogmaals richting haardos ging.
Relatief gezien viel de hitte bijzonder mee en bezochten we op de eerste dag achtereenvolgens het Museum met al haar schatten, de Citadel (met een van de mooiste Moskeeën die ik ooit heb bezocht) en de Khan el-Khalili. Dit is de meest indrukwekkende bazar die ik ooit bezocht. Niet dat het een shoppingparadijs is, in tegendeel wellicht, maar fotogeniek is het zeker en de ervaring onuitwisbaar.
We sloten de dag af met Egyptische tapas in een enorm gezellig restaurant.
Geplaatst door: |