Ik vind een man met grijs haar een regelrechte turnoff.
Bij het zien van grijs haar is het alsof mijn hersenen op de
automatische piloot het beeld van Sex and the City’s Samantha, in de scene waar
haar date-op-leeftijd met slaphangende billen de vrijpartij verlaat voor een
toilettaire noodstop, op mijn netvlies zetten. Grijs haar associeer ik
regelrecht met prostaatproblematiek. Grijs haar is, volgens mij, als de laatste
halte van een lange treinreis, waar eventuele passagiers nog wel kunnen
uitstappen, maar niemand meer in stapt.
Ik begrijp wel dat je van een partner met grijs haar houdt, als
je ook jongere tijden met hem hebt gekend. Als je bij een eerder treinstation
bent ingestapt en de reis, hoe enerverend soms ook, zo leerzaam en mooi is
geweest, dat je als vanzelfsprekend blijft zitten tot het eind. Verliefd worden op grijs, of laten we
man en paard noemen: zin in seks krijgen bij het zien van een man met grijs
haar, daar heb ik het over; dat lukt me dus niet en dat is best een probleem.
Ik ben namelijk zelf 50, single en hoewel niet actief op zoek,
zou ik graag gevonden willen
worden om op de vinder straalverliefd dan wel op een wat meer tijdelijke basis
lichamelijk aangetrokken te worden. Het probleem is echter, dat – hoe lief en
goed bedoeld ook – ik alleen gevonden word door grijze mannen…. van 60 jaar …
en ouder.
Mannen van mijn leeftijd zijn vaak nog slechts licht grijzend
bij de slapen. Dat is een heel ander verhaal. Grijzend op de slapen koppel ik
regelrecht aan wijsheid, levenservaring en doorzettingsvermogen. Daar krijg ik
wel degelijk die vlinders van aan de gang, maar door hun wijsheid en ervaring
en met een niet aflatend doorzettingsvermogen, hebben deze mannen uitsluitend het
vizier op mijn seksegenoten van hooguit begin 40. Zij zullen mij dus niet (eens
willen) vinden.
Laatst begreep ik opeens waarom ik met cynische retoriek meteen
afknap op mannen met grijs haar. Het drong tot me door dat het een kwestie van
zelfbescherming is en een ultieme exponent van de ontkenningsfase. Het moment
dat het dubbeltje viel, was vlak nadat mijn kapster me adviseerde om meer ‘as’ dan ‘ blond’ als haarverf te kiezen,
omdat ‘het zo mooi mij mijn eigen haarkleur past’.
Laatste reacties