Ik vind een man met grijs haar een regelrechte turnoff.
Bij het zien van grijs haar is het alsof mijn hersenen op de automatische piloot het beeld van Sex and the City’s Samantha, in de scene waar haar date-op-leeftijd met slaphangende billen de vrijpartij verlaat voor een toilettaire noodstop, op mijn netvlies zetten. Grijs haar associeer ik regelrecht met prostaatproblematiek. Grijs haar is, volgens mij, als de laatste halte van een lange treinreis, waar eventuele passagiers nog wel kunnen uitstappen, maar niemand meer in stapt.
Ik begrijp wel dat je van een partner met grijs haar houdt, als je ook jongere tijden met hem hebt gekend. Als je bij een eerder treinstation bent ingestapt en de reis, hoe enerverend soms ook, zo leerzaam en mooi is geweest, dat je als vanzelfsprekend blijft zitten tot het eind. Verliefd worden op grijs, of laten we man en paard noemen: zin in seks krijgen bij het zien van een man met grijs haar, daar heb ik het over; dat lukt me dus niet en dat is best een probleem.
Ik ben namelijk zelf 50, single en hoewel niet actief op zoek, zou ik graag gevonden willen worden om op de vinder straalverliefd dan wel op een wat meer tijdelijke basis lichamelijk aangetrokken te worden. Het probleem is echter, dat – hoe lief en goed bedoeld ook – ik alleen gevonden word door grijze mannen…. van 60 jaar … en ouder.
Mannen van mijn leeftijd zijn vaak nog slechts licht grijzend bij de slapen. Dat is een heel ander verhaal. Grijzend op de slapen koppel ik regelrecht aan wijsheid, levenservaring en doorzettingsvermogen. Daar krijg ik wel degelijk die vlinders van aan de gang, maar door hun wijsheid en ervaring en met een niet aflatend doorzettingsvermogen, hebben deze mannen uitsluitend het vizier op mijn seksegenoten van hooguit begin 40. Zij zullen mij dus niet (eens willen) vinden.
Laatst begreep ik opeens waarom ik met cynische retoriek meteen afknap op mannen met grijs haar. Het drong tot me door dat het een kwestie van zelfbescherming is en een ultieme exponent van de ontkenningsfase. Het moment dat het dubbeltje viel, was vlak nadat mijn kapster me adviseerde om meer ‘as’ dan ‘ blond’ als haarverf te kiezen, omdat ‘het zo mooi mij mijn eigen haarkleur past’.
Na daar ben ik dan mooi klaar mee! Dacht dat grijsheid stond voor wijsheid, kennis, erudiete uitstraling, maar niet dus. Wordt het toch een kleurtje om bij Wilma in de smaak te vallen
Geplaatst door: Dan | 14-4-10 om 21:44