What’s in a political name?

Vandaag verwonderde ik me over de namen van politieke partijen. Die verwondering werd aangewakkerd door een aantal positioneringssessies waar ik betrokken bij ben. Tijdens die sessies komt  bijvoorbeeld ter sprake dat ‘lekkere koekjes’ en ‘veilige scholen’ onzinnige kernwaarden zijn, want je moet er niet aan denken dat een koekje als vies zou zijn, evenmin een school onveilig.

Vervolgens ging ik stemmen. Het viel me voor het eerst van mijn leven op, dat het rijtje namen van de politieke partijen  stikt van de lekkere koekjes en veilige scholen. De D staat immers voor Democratie - en alle bijvoeglijke variaties hierop - maar je moet er toch niet aan denken dat een partij niet democratisch zou zijn… Ook de P van Partij trof ik – beslist overbodig – aan.

Kortom van mij mogen alle D’s en P’s uit de namen, dan houden we dus bijvoorbeeld alleen CA, 66 en vdA  of vdD over en ook 2 VV’s, maar dat laatste is vast geen toeval. Hoewel … mijn vader zaliger sprak altijd van Veel Vrije Dagen.

GroenLinks blijft GroenLinks, dat heeft Femke toch maar weer mooi voor elkaar. Met haar charme offensief richting de twitteraars van Nederland heeft ze overigens zichzelf bijzonder gunstig gepositioneerd. De kans is heel groot dat ze garen zal spinnen – excusé het huishoudelijk karakter van deze uitspraak – bij de terugslag die Maxime Verhagen op liep door de val van het kabinet.

Bij D66 hebben we natuurlijk onze eigen Boris, die ook op Dutch Bloggy uitreikingen steevast van de partij is, maar aan Femke en haar goed getimede feest kan hij niet tippen.
Is Femke onze nieuwe Obama, of liever gezegd Abama? De tijd zal het leren.