Woord vooraf:
Vóór ik de mug, die mij 20x heeft gebeten in een klammige zomernacht, zodat ik door lymfe oedeem dagen lang niet alleen jeuk, maar ook pijn zal ervaren, doodsla, prevel ik een gebedje ter vergiffenis en hoop ik op begrip omdat een dialoog met de betrokken dader écht niet wilde lukken. Dit ter illustratie van mijn absolute pacifisme. Bovendien ben ik de trotse pr-dame van een schoolbestuur waar leerlingen van zowel een praktijkonderwijs op Rotterdam-Zuid als een vmbo in Rotterdam-Schiebroek een project initieerden in een tram om het gedrag van jongeren aan de kaak te stellen in resp. tramlijn2 en 25.
Dit gezegd hebbende verwijs ik ook graag naar een redelijk recente blogpost over mijn eigen dagelijkse commute per tram en metro en de wanprestaties van het betreffende RET personeel.
Het leidde twee dagen geleden nog tot een hilarische dialoog met mijn waarde collega. Ik gaf aan dat ik had geboft diezelfde ochtend, omdat mijn sprintje naar de bij de beginhalte gestationeerde tram niet was afgestraft met een vriendelijk zwaaiende trambestuurder en dito conducteur in de wegrijdende tram, zoals dat vaker wel dan niet gebeurde.
Zij bepleitte, wetende dat ik ernstig negatief bevooroordeeld ben over Rotterdam-Zuid, waar zij weer liever is dan ik, dat het RET personeel op Zuid wel altijd heel beleefd stopt als een passagier nipt zijn tram dreigt te missen. Geen wonder, zo diende ik haar van repliek, op Zuid kijkt het personeel wel link uit om geen service te verlenen, de klappen zijn daar flink aangekomen.
Zojuist hoor ik een quote minister Eurlings in het nieuws van vijf uur: “een plaats in het OV moet je verdienen door goed gedrag”. Menen ze dit nou echt? Let wel: ik kom nog uit een wereld waarin een aanbieder door goede service mijn klandizie verdient. Dit is dus de omgekeerde wereld.
Ik betaal aan abonnementen € 600,- per jaar om hele slechte service te ervaren, zoals conducteurs die te beroerd zijn om goedemorgen te zeggen, of überhaupt hun gesprek op hun mobiele telefoon willen onderbreken om mij als klant te woord te staan. Conducteurs die op me op de vroege morgen deel maken van hun ochtendhumeur en me alsof ik bij hun op de vmbo in de klas heb gezeten meteen tutoyeren. Die feitelijk niet eens vrágen naar mijn plaatsbewijs, maar met een loverboyachtige wenk van het hoofd het plaatsbewijs opeisen. RET-geüniformeerden die als ik om reisadvies vraag hun schouders ophalen en me verwijzen naar een infoshop op Centraal Station, wat dan overigens totaal niet op weg ligt. En dan heb ik nog geluk, want ik heb ook al eens totaal verkeerde informatie horen verkondigen.
Nogmaals, ik sla nooit en ik keur geen enkele vorm van agressie om welke reden dan ook goed, maar ik ben empathisch genoeg om te begrijpen dat wanprestatie wangedrag oplevert. Nu moet dat dubbeltje ook nog bij de RET vallen én bij Eurlings..
Reacties