Na een voorspoedige tram/trein/vliegreis kwamen we, toch wel weer redelijk aan de late kant en dus in het pikkedonker, aan in Sharm el Sheikh. We zitten midden in het bruisende centrum en geloof me, dat is een understatement. In de straten die direct in de omgeving van het hotel zijn gelegen, buzzt het van Arabisch vertier, rondslenterende stelletjes en waterpijprokende toeristen uit de directe omgeving van de Sinaï. Met andere woorden: het aantal Europeanen is beperkt en dus hebben we instant het idee daadwerkelijk in een andere wereld onze vakantie door te brengen. Van enig uitzicht vanuit de kamer is helaas geen sprake, maar daar wordt aan gewerkt. Morgenochtend verhuizen we van de per abuis ons aan toegewezen, ruime en keurig verzorgde – dat moet gezegd - raamloze ruimte naar de goede kamer. Hoewel mede hierdoor onze eerste indruk een tikkie negatief is uitgevallen, zijn we vanmorgen met goede moed de Rode Zee ingestapt. Met snorkelset uiteraard, want dat is hier zoiets als een rollator in een verzorgingsflat en een Klippan-Ikea bank in een studentenflat, wat ons vervolgens vele ‘ close encounters of the third kind’ opleverende met de plaatselijke visstand. Mijn hemel! Zo dichtbij, zulke grote tropische vissen (in zulke grote getalen) was ik niet eerder.
De verleiding bestaat dus wel degelijk om de gehele vakantie van 14 dagen de snorkelset onlosmakelijk van het gezicht te maken, maar door het gevaar dat ik dan met een mond thuis kom die dan het meest op de mond van een opblaaspop lijkt, zie ik daar toch maar van af.
Geplaatst door: |