WorldWideWilma

Niets vrouwelijks is mij vreemd: SAtC the trailer

New Cool Collective - Perry

Down memorylane.. NYC one year ago

TimeSquare - of exact 46th & Broadway - plaatselijke tijd even voor 11.00 uur. Op kantoor in Rotterdam bij TPO Studios tunen alle collega's in op de Earthcam, cam 4 en maken o.a. deze foto. Nog ruim 5 maanden en dan gaan we weer, tenminste .... als het me lukt om van de sigaretten af te blijven. Geboekt hebben we al, dus als dat geen incentive is, weet ik het niet meer.

TokkieTV op locatie

In 2004 werd na 10 dagen TokkieTV gestaakt, zo blijkt uit mijn gegoogle. Toch meende ik vandaag tijdens de Dance4Life kickoff 2008 een camaraploeg van deze zender, compleet met perspas én polsbandje, te ontdekken. Ze legden het hele event integraal vast met professioneel materiaal en een zelfgeconstrueerde, ingenieuze cameratrolley. Nu nog het platform zoeken waarop het uitgezonden wordt ....

Download tokkietv.JPG

Dance4Life 2008

De omslag

Zodra de zon de ruimte krijgt en het kwik en/of de windrichting het toe laat, resideer ik op mijn balkon. Gelegen op het Zuid-Westen van de flat, reikt mijn uitzicht van Geertruidenberg tot en met Den Haag, met als grote edoch misbare omissie: De Kuip, simpelweg omdat het naast gelegen flatgebouw, dat even hoog is als het gebouw waarin ik woon, mij dat uitzicht ontneemt.

Ik doe op zulke zonovergoten dagen alles op het balkon: eten, drinken, telefoneren, bloggen (waarvan akte), - nee, roken niet meer en dat is nog steeds geen opgave, waarover later meer – lezen, genieten van de zon en het uitzicht, alleen voor een sanitaire noodstop ga ik naar binnen of voor een verandering van plannen, dat kan ook natuurlijk.

Vandaag valt het me op dat Rotterdam weer groen is. Dat is weliswaar een geleidelijk proces geweest de afgelopen weken, maar het lijkt net of de stad vandaag de omslag naar groen heeft gemaakt.
Dat heb je wel vaker met geleidelijk processen, pas wanneer een bepaald punt in het proces is bereikt, ben je je gewaar van verandering. Zo schrik ik de laatste weken steeds van de voicemail van Deniz, omdat zijn stem – voor mij althans – plotsklaps klinkt als die van een volwassen man.

De beslissing om te stoppen met roken was ook zo’n omslag. Pak ‘m beet een jaar geleden kon een ieder die mij argeloos vroeg waarom ik niet wilde stoppen met roken, nog rekenen op een gepassioneerd betoog, inclusief economische en gezondheidsanalyses en gechargeerde oneliners ter meerdere ere en glorie van mijn rotsvaste voornemen nooit te stoppen met roken en geloof me: daar was geen speld tussen de krijgen.

En toch nam ik een aantal maanden geleden de beslissing om te stoppen met roken, ach … it’s a woman’s proroccative to change her mind …
De afgelopen week heb ik niet gerookt. Hoewel gezien het mooie weer de hele week de ramen en de balkondeur bijna continu waren geopend, heb ik niet doelbewust de nicotinegeur uit mijn huis verdreven, ook de auto – nog met volle asbak en asresiduen rondom schakelconsole – behandelde ik niet met Oust of Febreze of wat dan ook en ik verbleef inmiddels meerdere keren in gezelschap van rokers. En het kost me dus geen enkele moeite om niet te roken.
Vlagen van verstandsverbijstering heb ik sindsdien wel: vanmorgen stond ik met veel plezier voor het eerst sinds de aanschaf ervan 3 jaar geleden op de trilplaat mee te hometrainen tijdens het Twittness halfuurtje en ik overweeg bijna dagelijks om met de fiets naar het werk te gaan. Vooralsnog is die overweging nog niet omgeslagen naar daadkracht ….

Platform Commuicatie Rotterdam (PCR) gaat multiculti

Eén verkeerd gekozen woord of een fout gelegde klemtoon kan toenadering tussen mensen in de weg staan. Zowel in de liefde, in maatschappelijke verhoudingen als in commercieel verkeer. Menselijke relaties vallen of staan met de kwaliteit van de communicatie. Wat bepaalt die kwaliteit en hoe vergroten we die?

Hierover gaat het maandagavond 19 mei in een door het Platform Communicatie Rotterdam georganiseerde debatavond in de Mevlana Moskee. De bijeenkomst wordt geleid door journalist/schrijver Frénk van der Linden, mede-samensteller van de komende maand te verschijnen interviewbundel 'Let's make love', een boek met 27 portretten van Nederlands-allochtone liefdesrelaties.

Programma
19.00 Introductie thema door gespreksleider
19.15 Korte 'portretterende' interviews met panelleden:
imam Bayram (Mevlana Moskee),
drs. Soeniel Sewnarain (directeur multicultureel onderzoeks- en adviesbureau EtnoLife Services en Voorzitter Platform Multiculturele Rotterdamse Ondernemers (PROMiSe),
Maritza Russel (directeur Marrein Publications en voorzitster verkiezing Zwarte Zakenvrouw van het Jaar) en
Wima van Raamsdonk (bestuurslid PCR)
19.45 Debat panelleden + zaal
20.45 Filmpje Kosmopolis over gemengde verhoudingen
20.50 Napraten met thee en Turkse hapjes
22.00 Einde programma

Voor belangstellenden verzorgt imam Bayram voorafgaand aan het programma (van 18.30-19.00) een rondleiding door de Mevlana Moskee.

Wanneer? 19 mei 2008
Waar? Mevlana moskee
www.rotterdam-mevlana.com

Aanvang 18.30 uur (dan start de rondleiding dus wees op tijd!).
Aanmelden secretaris@pcr-rotterdam.nl

Gestopt met roken, het 1e vervolg

De tweede nicotinevrije werkdag zit erop en als ik eerlijk ben valt het me tot nu toe reuze mee. Ik mis vooral de gewoonte, zoals ik bijvoorbeeld nu al typende de neiging heb om naar een brandende sigaret in de asbak te graaien tussen twee alinea’s door. De lichamelijke afhankelijkheid, het knagende, allesoverheersende gemis aan nicotine, zoals ik dat wel ervoer op lange vluchten, ontbreekt echter. Mijn liefhebbende collega’s verzekeren mij serieus kijkend dat ik daar pas in de tweede week last van zal krijgen. Erg bemoedigend!

Wat me wel – nu al – opvalt is dat ik over een beter reukvermogen beschik. Hoewel ik bekend sta om het absolute gebrek aan negativisme, ruik ik louter vieze luchtjes. Zo valt het me op deze dinsdag al op dat de kattenbak nodig verschoond moet worden, terwijl ik daar als roker pas op vrijdag reuksignalen over ontving. Ook de pregnante geur van foute aftershaves in de lift en vegetarische lunchliflafjes die in mijn directe nabijheid worden genuttigd, kan ik opeens veel minder waarderen. Ik mag hopen, dat de nieuwe lente ook neusverwennerijen voor me in petto heeft.
De smaakpupillen zijn echter nog niet zo ver, maar dat zal alles te maken hebben met de niet ideale smaak van de nicotinekauwgumpjes (waarvan ik er 10 per dag mag nuttigen, maar ik mij mede door de smaak beperk tot 3) en de Antiflu’s die ik direct daarna opzuig om de kauwgumsmaak te verdrijven.

Morgenochtend heb ik een afspraak met de praktijkondersteuner van mijn huisarts. Ik ben benieuwd welke ondersteuning zij me te bieden heeft.

Wordt vervolgd!

Gestopt met roken, een vervolgverhaal

De eerste dag zonder sigaretten ligt achter me. Overdag was het heel goed te doen. De zon scheen heerlijk, dus als afleiding koos ik voor een stevige wandeling naar het Centrum van Rotterdam, samen met mijn met cameragewapende zoon. Ik ben gewend om buiten niet te roken, dus dat was een prima afleiding. Bovendien heb ik me ten doel gesteld méér te gaan wandelen om mijn grootste angst: gewichttoename te kunnen voorkomen. Het weer is me in ieder geval goed gezind: ook vandaag is Rotterdam zonovergoten.

Gisterenavond, thuis op de bank een film op TV kijken, bleek moeilijker zonder sigaret. Op zich is dat een prima ontwikkeling, omdat het TV kijken er sowieso veel te veel bij me is ingesleten en ik om de zin in roken te ontlopen nu een extra reden heb om dat vooral niet te doen. Zo sla ik dus 2 vliegen in één klap, althans dat is de opzet ….

Vannacht werd ik badend in het zweet wakker, maar dat kan even goed komen omdat mijn 4 seizoenendekbed nog in volle omvang dienst deed en de temperatuur in mijn slaapkamer, door de positieve omslag in het weer, inmiddels tot ver boven nul is gestegen.

De maandagmorgen kenmerkte zich door een ‘gemis aan gewoonte’, maar niet zo zeer gemis aan nicotine. Gelukkig lag Greenpeace in full swing pal voor mijn raam in Nieuwe Maas, dus dat was een leuke afleiding. Op weg naar kantoor nam ik mijn eerste nicotinekauwgumpje van vandaag om de sigaret die ik normaal gesproken onderweg naar de zaak rook, te vervangen. Mijn rookmaatjes op kantoor zijn ingelicht en beloven discretie wanneer zij het pand verlaten voor een sigaretpauze. Het gebruikelijke telefoontje van Nico met de vraag of Tine meegaat, behoort tot het verleden: Tine is niet meer.

wordt vervolgd

Stoppen met roken, deel 3

Het is zover! Vanmorgen om exact 10.00 uur heb ik mijn allerlaatste sigaret gerookt. Twee weken geleden nam ik de beslissing om de cadeau gekregen slof Marlboro Light’s nog weg te paffen, maar nooit meer zelf sigaretten te kopen.

Al eerder had ik de weloverwogen beslissing genomen om te stoppen met roken, met een nog niet definitief vastgestelde datum, edoch vóór 1 juli 2008.
Het leek me een goed moment om bij ontvangst van de slof te bepalen dat deze mijn laatste 200 sigaretten zouden zijn en ik heb er dan ook van genoten, maar nu is het klaar.

De nicotinekauwgumpjes zijn aangeschaft en de afspraak met de praktijkondersteuner van mijn huisarts voor a.s. woensdag gemaakt. Er wacht mij ondersteunende folders, telefonische en persoonlijke begeleiding om de kans van slagen tot ongekende hoogten te brengen.
Ik wil stoppen met roken, omdat er vanaf 1 juli a.s. geen andere mogelijkheden zijn om buitenshuis te roken, dan op straat. Ik ben van de oude stempel: roken op straat, zo is mij door mijn moeder zaliger – zelf een verstokte rookster – bijgebracht, is niet netjes. Bij TPO Studios aan de Wijnhaven rook ik al 2 jaar voor de deur van het kantoorgebouw en geloof me, hoewel ik 3x tijdens werktijd aan mijn verslaving moest toegeven, lekker vond ik het niet. Thuis was ik ook al flink aan het minderen, maar eenmaal in het uitgaansleven beland, kon er met gemak een pakje van 19 sigaretten door heen gaan, inclusief die sigaretten die ik uitdeelde aan personen, die net als ik hadden besloten om geen sigaretten meer te kopen, maar wel zonder schaamte van anderen wilden roken.
Ik stop nu met roken, omdat ik van mijn verslaving af wil voordat ik menig gezellig moment zelf te niet doe door het knagend verlangen naar een sigaret, die ik niet op de plek waar het gezellig is mag c.q. kan roken. De ambivalentie zit ‘m dan nog alleen in het feit, dat de kern van mijn beslissing bij de huidige regering ligt, maar daar denk ik dan maar niet aan ...

Verrassing bij sloop panden Wijnhaven