WorldWideWilma

Fruiture Experience, part I

Fruiture experience, part 2

Klaar voor Koning Winnedag!

Appel en boom

Deniz bezorgt me al jaren – naast alle andere gebruikelijke zorgen – hoofdbrekens waar het vriendschappen betreft. Nooit hield hij er duurzame vriendschappen op na, geen vaste speelkameraad heeft ooit ons huis bezocht en op de basisschool, waar elke leerkracht dol op hem was en waar hij goed presteerde, noemde hij zichzelf tijdens een SoVa-les: buitengesloten.

Het is een jongen, die al in de box niets had met een balletje, maar vanaf 3 jaar buitensporig goed kon fotograferen en de computer heeft vanaf zijn 6e levensjaar geen geheimen meer voor hem. Fotografie, websites bouwen en zijn internetradiostation zijn de afgelopen 2 jaar uitgegroeid tot zijn passies. Hij is nu 1 van de 155 brugklassers, maar ik heb er nog niet één thuis ontvangen en hij heeft met niemand na school een activiteit ondernomen.

Op Hyves heeft hij 164 vrienden, op MSN zijn dat er meer dan 200.
Op een van onze moeder-zoon momenten sprak ik hem aan op het gemis van vrienden uit de buurt of uit de nieuwe ruif die het voortgezet onderwijs hem biedt.
Schouder ophalend gaf hij aan, met iedereen op school wel redelijk goed op te kunnen schieten, maar een echte band te hebben met tientallen vrienden en vriendinnen op het internet, waarvan de meesten verspreid in Nederland wonen. Ik kon niet anders, dan op dat moment uitgebreid te retireren over echte vriendschappen, die alleen kunnen ontstaan en worden onderhouden door persoonlijk contact. Zoonlief pareerde het betoog met een doeltreffend tegenargument, want ook ik had talloze internationale ‘penpals’ in mijn puberjaren, met wie ik veel diepgaandere vriendschappen onderhield, dan met mijn klasgenoten of buurmeisjes. Ik heb dierbare herinneringen aan hen én aan de fantastische reizen die ik door deze vriendschappen vanaf mijn 15e zelfstandig mocht gaan maken.
De digitale appel valt dus niet ver van de papieren boom!

Stopen met roken, deel II

Ben ik genoeg gemotiveerd om te stoppen? Op de website www.ikkanstoppen.nl (een website die, zo blijkt na eindeloos naar beneden te scrollen, van Pfizer te zijn) testte ik mezelf door het, naar eer en geweten, beantwoorden van de volgende vragen:

1. Ik ben al vaker gestopt. Ja (al 3 keer)
2. Ik rook bewust al minder dan eerst. Nee (ik geniet er nog even van)
3. Ik heb een goede reden om te stoppen. Ja (daarover vertel ik later)
4. Ik besef dat roken slecht voor me is. Nee (dit is dus niet de reden)
5. Ik weet zeker dat het lukt. Nee (zie eerdere pogingen)

Vervolgens verschijnt de volgende tekst in een nieuw windowtje:

Terwijl ik dit schrijf, meldt het RTL4 Nieuws, dat het aantal niet-rokers dat longkanker krijgt, de laatste jaren sterk is gestegen. Longkanker is steeds minder een ziekte die alleen rokers oplopen.
Longarts Nico van Zandwijk van het Antoni van Leeuwenhoek Ziekenhuis in Amsterdam noemt de stijging ,,opzienbarend''. Hij zegt dat vooral niet-rokende vrouwen meer kans op longkanker maken. De stijging was het eerst te zien in de Verenigde Staten en Japan, maar hij en andere longartsen in Nederland krijgen op hun spreekuur nu ook meer niet-rokers die aan longkanker lijden.

Over motivatie gesproken ……

De wijnkwestie

Vooropgesteld durf ik ook niet met mijn hand in het vuur te beweren, dat Joran onschuldig is. Hij heeft iets heel naars over zich, wat me doet denken aan ODD of narcisme, het laatste verklarend waarom hij de (internationale) pers maar blijft zoeken en zelfs een boek schreef over de verdwijning van Nathalie. Maar aan de andere kant: wie het eiland Aruba een beetje kent, weet dat het (DNA)spoorloos laten verdwijnen – zeker aan die kant van het eiland – een aperte onmogelijkheid is; voor een goed voorbereide beroepsmisdadiger en dus zeker voor een onstabiel, verwend knulletje van 17 jaar met een gedragstoornis, die dat niet heeft voorbereid.

Al kijkend naar P&W, afgelopen vrijdagavond, kromden niet alleen door Joran mijn tenen, maar nog veel meer door dat zelfgenoegzame smoelwerk van De Vries, die bovendien met zwakke argumenten (want echt Peter: jongens – en meisjes, met uitzondering van jouw dochter dan - van die leeftijd liegen zeer regelmatig om bestwil) zijn status als ultieme bevrediger van het sensatiezoekend, kortzichtig, Nederlands publiek ten volle onderschreef. Hij zit niet voor niks bij SBS6 natuurlijk ….

Ik ben niet onstabiel en al helemaal niet van de harde maatregelen, maar wel gezegend met het vermogen om me te verplaatsen in anderen. Vanuit die empathie snap ik volkomen waarom Joran tot zijn, beslist onverstandige, beslissing kwam om de inhoud van zijn glas in het gezicht van De Vries te doen laten belanden, die overigens als een volleerde drama-queen daar wel heel kleinzerig mee om ging.

Veel rappers moeten buigen voor Winne

Recensie in NRC.Next van 9 januari 2008
Door Saul van Stapele:

‘Fresh Cotton-shirts, shit vroeger noemden ze me katoenplukker, nu kan ik ze een schoen geven, straks mijn eigen kledinglijn, ja ik moet ze wel van katoen geven.’

Hiphop hoort bij de straat en het straatleven is het meest besproken onderwerp. Dat leidt ook in Nederland nogal eens tot matig uitgevoerde stoerdoenerij van rappers die harder oefenen op hun boze blik dan op hun raps.

Maar Rapper Winne is een vriendelijke jongeman voor wie veel rappers diep moeten buigen. Niet omdat hij een mooiere bandana heeft maar omdat hij als rapper de betonnen vloer met ze aanveegt.

Op deze EP verzamelde Winne in de aanloop naar zijn in 2008 te verschijnen debuutalbum elf opwarmtracks, waarvan een deel eerder verscheen. De rapper is prettig opschepperig. Hij giet het borstgetrommel over zichzelf, zijn stad en zijn scene in robuuste metaforen en ironische observaties.

Hij doet dat op haast klassieke New Yorkse hiphopbeats met doffe drums en een sample, blazers of strijkers die de betonblues minimaal inkleuren. Naar het einde toe worden de beats wat soulvoller, wat de honger naar zijn officiële debuutalbum Winne Zonder Strijd alleen maar doet toenemen.

Check www.mcwinne.nl en blijf van deze jongen op de hoogte!

Nóg een reden gevonden om naar NYC te gaan...

Als het in de Marketing/communicatie niet zou lukken om werk te vinden in NYC, weet ik na het lezen van het boek van Michael Gates Gill, dat ik altijd nog barista bij Starbucks kan worden .... Lekker Frappuccino's van de zaak!

Obama for President

Van alle Democratische presidentskandidaten geniet Barack Obama onder Nederlanders de minste steun voor zijn standpunten. Dat blijkt uit een analyse van de resultaten van het Kieskompas. De Vrije Universiteit Amsterdam maakte een versie van de stemwijzer voor Nederlanders én Amerikanen. Via de websites van de Volkskrant en The Wall Street Journal kunnen kiezers sinds vorige week hun positie bepalen in het Amerikaanse politieke landschap aan de hand van 36 stellingen.
Ik raadpleegde de stemwijzer en mijn persoonlijke voorkeur, tot dan toe gebaseerd op triviale aspecten als charisma, uitstraling en persoonlijkheid, werd onderschreven: Obama is mijn keuze. Jammer alleen dat ik geen Amerikaan ben! Tot twee keer toe was ik serieus van plan om naar de USA te verhuizen. In beide gevallen ben ik ‘ten halve gekeerd’ om niet ‘ten hele te stranden’. Toch is de liefde voor het land, haar ‘way of life’ en haar cultuur gebleven. Elke keer als ik er ben, voel ik me thuis. In New York vooral, maar als ik eerlijk ben, eigenlijk op elke plek die ik tot nu toe bezocht, al moet ik toegeven dat ik de ‘die hard’ conservatieve staten altijd links heb laten liggen, of ik ben er met een noodvaart door heen gereden. Voor het niet (meer) willen vestigen in de USA heb ik me de afgelopen 8 jaar bediend van het – volkomen valide – excuus, dat ik niet kan leven in een land waar Bush democratisch tot leider van dat land werd ge- én herkozen.

Maar een land dat de ‘guts’ heeft om Obama als president te verkiezen, dát land wil ik weer serieus overwegen als mijn thuis, al is een regelmatige en kortstondige status als Manhattanite mij eigenlijk al voldoende ……

Stoppen met roken, deel I

We never thought twice about lighting a cigarette outside the hospital as our best friend, who had never smoked, was diagnosed with lung cancer.
(bron: http://www.onesentence.org)

2008: Dit jaar, nog meer specifiek vóór 1 juli a.s., maar niet vandaag, zal ik stoppen met roken. Hoe, waarom, wanneer en of ik het volhoud, laat ik je hier regelmatig weten.