Crucial decisions postponed till further notice.
Tagging, begging for time.
Emollient circumstances seem to create new chances.
But only patience enhances.
There’s no way to escape, only to stall.
Unavoidable the conclusion that, in the end, the winner takes it all.
Yet, who’s to win and what can be won?
Will it compensate the main burden?
Or should the objective only be, to live a life that is free?
Dit is slechts een voorbeeld. Uw reactie is nog niet ingediend.
Als laatste stap voor uw reactie wordt gepubliceerd, gelieve de letters en cijfers in te vullen die die u ziet in de afbeelding hieronder. Dit voorkomt dat automatische programma's reacties achterlaten.
Problemen met het lezen van deze afbeelding? Alternatief bekijken.
Wilma van Raamsdonk: Een schrijvende reiziger, een reizende schrijver, maar nu nog even niet ...
Geplaatst door: |